Zakłady Drobiarskie

przez Szaleniec1993 (Wysłany Czw, 09 Lip 2009 22:36:55 GMT)
Hmmm ktoś chce aby gołębie latały niech trzyma pocztowe ktoś aby wyglądały ozdobne nie mijajmy się z przeznaczeniem ;]

Sporo ras ozdobnych nawet gdy we wzorach podaje się że są to lasy lotne, wysokolotne nawet nie spełniają tego w minimalnym stopniu bo pochodzą nawet już od kilku “pokoleń” z wolier i tracą zdolności które miały kiedyśśś…
Z mojej hodowli do takich ras np należy Felegyhazer który wedle wzorca o ile dobrze pamiętam jest rasą wysokolotną…i gucio prawda!!! Niemal wszystkie ptaki na rynku są z wolier…oblot robią raz na ileś dni albo wcale…coś za coś…

Ogółem “rozlatanie” stada ozdobnych może być ciężka rzeczą a przy nie których rasach niewykonalną i moim zdaniem mija się to z celem…

przez broda (Wysłany Śro, 08 Lip 2009 23:50:13 GMT)
Efektownie ubarwiony gatunek o drobnej, filigranowej posturze. Jeden z najmniejszych papuzików. Z natury spokojny i ciekawski. Wiele lat temu rzadki w hodowlach i kłopotliwy w pielęgnacji. Obecnie nie stwarza w hodowli problemów, ale nadal należy do rzadkości.

Gatunek endemiczny występujący na wyspie Mindanao, która jest drugą co do wielkości (94.596 km2) wyspą Filipin, położoną w południowej części archipelagu. Powierzchnia wyspy w większości górzysta zbudowana ze skał osadowych i wylewnych, głównie bazaltów. Przeważa klimat równikowy, wybitnie wilgotny. Średnie miesięczne temperatury 23-28oC. Średnia roczna suma opadów 1 000 – 4 000 mm. Roślinność stanowią wiecznie zielone lasy równikowe i lasy monsunowe. W wyższych partiach gór lasy sosnowe strefy umiarkowanej. Papuziki czerwonouche żyją wśród drzew na zboczach masywu górskiego Katanglad. Prowadzą skryty tryb życia. Obserwowane były w parach lub w grupach rodzinnych, Żywią się nasionami traw i chwastów, zielonymi częściami roślin i drobnymi bezkręgowcami.

Pierwsze papuziki czerwonouche importowano do Europy w 1964 roku. Nie znając ich potrzeb pokarmowych, żywiono je podobnie jak inne gatunki pochodzące z Filipin. Podawano pomarańcze, jabłka i miód, co doprowadzało do niestrawności, a następnie do śmierci. Próbowano także karmić je świeżymi figami, których jednak nie jadły. Wskutek nieodpowiedniego żywienia wszystkie ptaki z tego licznego importu padły. W 1982 roku importowano je ponownie. Analizując błędy żywieniowe jakie popełniono poprzednio, zaczęto ptakom podawać drobne nasiona, co zostało uwieńczone sukcesem. Papuziki czerwonouche w porównaniu z wieloma innymi gatunkami z rodzaju Erythrura są spokojne, zrównoważone i nie latają nerwowo, umieszczone w klatce. Właśnie w klatce także jest możliwa pielęgnacja i rozród tego gatunku. Jednak należy wziąć pod uwagę tokowanie samca, które jest podobne do tokowania samców innych papuzików i polega na gwałtownej gonitwie za samicą. Z tego powodu klatka powinna być duża o długości co najmniej 150 cm. Dobrze gdy para lęgowa ma do wyboru kilka półotwartych budek o wymiarach 12×12x15 cm, zawieszonych w różnych miejscach. W wybranej budce zbudują obfite, kuliste gniazdo z bardzo małym, bocznym otworem wejściowym. Niecki gniazda nie ścielą piórkami i innym delikatnym materiałem. Do budowy chętnie wykorzystują siano, źdźbła traw i włókno kokosowe. W zniesieniu 2-4 jaja wysiadywane 13 dni. Kontrolę gniazda znoszą dobrze. Młode ptaki opuszczają gniazdo w 21 dniu życia i krótko po tym zaczynają pobierać pokarm, mimo że są dokarmiane przez rodziców. W tym miejscu należy zaznaczyć aby nie kontrolować gniazda od 12 dnia życia ptaków. Zdarza się bowiem, że przedwcześnie wyjdą na zewnątrz, kiedy nie są w pełni opierzone i nie potrafią latać. Przy niedostatku odpowiedniej temperatury zwykle padają. Sześciotygodniowe ptaszki są już samodzielne i niezależne, czteromiesięczne uzyskują szatę osobników dorosłych i są dojrzałe płciowo. Rozród umożliwiamy im jednak dopiero po osiągnięciu roku. Ptaki w dobrej kondycji mogą odbyć kilka lęgów w sezonie. Aby zanadto ich nie eksploatować, po trzech lęgach zabieramy budki i rozdzielamy pary na okres sześciu miesięcy.

Andrzej Jarosz

cały artykuł jest opublikowany w wydaniu f&f, nr 07/2009 (126)

Źródło:

Code: Zaznacz wszystko

http://www.faunaflora.com.pl

przez broda (Wysłany Wto, 07 Lip 2009 23:18:06 GMT)
Papugi to specyficzna grupa ptaków, czasem można zaobserwować u nich dziwne zachowania których podstawą jest psychika. Państwa papużka była przez jakiś czas trzymana w odosobnieniu co niekorzystnie wpłynęło na jej społeczne zachowania i potraktowała swoją klatkę jako swego rodzaju azyl. Papugi faliste to ptaki żyjące w ogromnych stadach, z natury bardzo towarzyskie które na czas lęgów łączą się w pary.

Tego typu problem można rozwiązać przez przedzielenie klatki na pół lub tymczasowe trzymanie ich w dwóch osobnych klatkach ustawionych sąsiadująco (tak aby ptaki się widziały ale nie miały fizycznego kontaktu) dzięki temu z czasem ptaki zaakceptują swoją obecność i będą stanowić w przyszłości parkę. Można próbować łączyć takie ptaki co kilka dni i jeżeli nadal będą się dziobały to rozdzielamy je ponownie. Oczywiście jest możliwość, że samica nie nadawała się do lęgów ponieważ u ptaków hodowlanych zdarzają się takie przypadki.

Papużkę falistą można trzymać samą, jednak wymaga ona wtedy od nas znacznie więcej uwagi, zabaw itp. W efekcie taki ptak myśli, że jest człowiekiem.

Jeśli jednak zdecydują się państwo na zakup samiczki (zalecane) to proszę się nie martwić, że znowu zacznie dziobać tego samca, w razie kłopotów można zastosować wyżej opisaną metodę.

przez Paweł M (Wysłany Pon, 06 Lip 2009 08:42:03 GMT)
Tak jak mówiłem bez weta się nie obejdzie jeśli jest dla ciebie wartościowa a jak nie to możesz śmiało kopać dołek

przez Paweł M (Wysłany Nie, 05 Lip 2009 21:13:45 GMT)
Samiczka już od tygodnia lata normalnie

przez Paweł M (Wysłany Nie, 05 Lip 2009 21:03:29 GMT)
Można poobcinać tzw. sępie pióra i wyskubać piórka w okolicach kloaki , aby para miała wygodniej robić riki tiki tak mówię całkiem poważnie i podawać wit. ” E” Przy bardzo dużych łapciach i sępich piórach gołębiom mogą przeszkadzać

przez zioms (Wysłany Śro, 01 Lip 2009 20:35:29 GMT)
myszy to łatwo jest zwalczyc łapką na myszy zaczep na łapce kawałek chleba czy bołki i postaw gdzies w rogu i zasłoń czyms żeby gołębie sie nie dorwały bo moga sie zlapac w nią i zostaw jakąś malą dziurke taką żeby mysz sie przecisnęła.A sprawcą posiekanego zboża jest mysz

przez zioms (Wysłany Czw, 25 Cze 2009 18:51:03 GMT)
zakupiłem juz zalansowane także pędzel i można jechać